de wereld in zwart-wit
"…een dag zonder tekenen is een verloren dag…"
Als driejarige werd ik al door mijn vader gestimuleerd en geïnspireerd om te tekenen. Dat mondde later uit in een onderwijs-tekenakte en diverse cursussen op o.a. het Grafisch Lyceum. Uiteindelijk een ideale combinatie van autodidact en opleidingen.
In mijn vrije werk maak ik vrijwel uitsluitend zeer fijn uitgewerkte pentekeningen.
Die wereld van zwart-wit boeit me uitermate.
Ofschoon bekend met de technieken heb ik niet de behoefte aan het maken van grafisch werk; telkens één afbeelding van hetgeen me op dat moment bezighoudt lijkt me voldoende.
In mijn zwart-wit wereld kan ik goed uit de voeten met hetgeen ik te vertellen heb.
Ik sta het liefst als waarnemer aan de zijlijn van het dagelijks leven.
Ik verbaas en verwonder me vanaf die plek steeds meer over alles wat er aan me voorbijtrekt.
Eigenlijk begrijp ik er steeds minder van…
Met dan eens een grimlach en dan weer een glimlach reageer ik op dit alles in mijn persoonlijke beelden.
Ik bekritiseer niet, ik verbaas me slechts; en wil die verbazing op de kijker overbrengen.